Wat te zien op Menorca

Maó (Mahón), de hoofdstad, kijkt uit over een van de grootste natuurlijke havens ter wereld: een bijna vijf kilometer lange inham die haar hele geschiedenis heeft bepaald. In de 18e eeuw was Menorca bijna honderd jaar Brits, en die erfenis leeft nog voort in de schuiframen, de gin en zelfs in de ingetogen sfeer van de stad.

De oude stad verken je te voet, tussen pleinen, de markt in het klooster van Carme en uitzichtpunten over de haven. Beneden aan het water liggen de Xoriguer-gindistilleerderijen, waar je de pomada kunt proeven, de lokale mix van gin en limonade.

Aan de andere kant van het eiland was Ciutadella de historische hoofdstad van Menorca, en dat is te merken: de oude stad is de meest monumentale, met een gotische kathedraal, adellijke paleizen, straten met arcades en een ingesloten haven vol restaurants. Dit is het meest elegante Menorca, van goudkleurige steen.

Wie eind juni reist, treft het feest van Sant Joan, een van de spectaculairste van Spanje: paarden die steigeren tussen de menigte, ruiters in vol ornaat en een sfeer die dagenlang de straten vult.

De ansichtkaartbeelden van Menorca — wit zand, turquoise water en dennenbossen tot aan de kust — liggen bijna allemaal aan de zuidkust. Veel zijn ongerepte baaien die je na een korte wandeling vanaf de parkeerplaats bereikt, en juist die kleine wandeling houdt ze zo mooi.

De beroemdste zijn Cala Macarella en haar kleine zusje Macarelleta, Cala en Turqueta en Cala Mitjana. Voor grotere stranden met voorzieningen zijn er Son Bou (het langste van het eiland) of Cala Galdana.

Menorca is een prehistorisch openluchtmuseum. Het is bezaaid met talayots (stenen torens), navetes (collectieve graven in de vorm van een omgekeerde boot) en taules (enorme T-vormige stenen waarvan de betekenis nog een raadsel is). In 2023 werd dit geheel — het talayotische Menorca — uitgeroepen tot UNESCO-werelderfgoed.

Het mooiste is dat veel sites midden in het landschap liggen, bijna voor jou alleen, en in een oogwenk te bezoeken zijn. De Naveta des Tudons bij Ciutadella is het beroemdste grafmonument; Talatí de Dalt en Torre d'en Galmés behoren tot de meest complete.

De noordkust is de andere kant van Menorca: ruwer, winderiger en met roodachtig zand, een bijna maanachtig landschap dat sterk verschilt van het zuiden. De vuurtoren van Cap de Cavalleria, op het noordelijkste punt, en baaien als Cala Pregonda of Cavalleria behoren tot de spectaculairste van het eiland.

In het midden verrijst de Monte Toro, het hoogste punt (358 m), bekroond met een heiligdom. Van bovenaf zie je heel Menorca van zee tot zee: de beste plek om het eiland in één oogopslag te begrijpen.

De Camí de Cavalls (GR 223) is een oud kustpad dat het hele eiland omcirkelt: 185 kilometer langs kliffen, baaien en bossen, verdeeld over 20 etappes. Je hoeft hem niet helemaal te lopen; een stuk tussen twee baaien wandelen is een van de mooiste manieren om de kust te ontdekken.

Om je op Menorca te verplaatsen heb je bijna een auto nodig: de baaien en sites liggen verspreid en het openbaar vervoer is beperkt. Het eiland is klein (er dwars doorheen duurt minder dan een uur) en heeft één luchthaven, die van Maó (MAH), plus veerboten vanuit Barcelona, Valencia en Mallorca.